Członkowie Zgrai

(kolejność hierarchiczno-alfabetyczna)

Banici

„Tejże zgrai wszetecznej przewodzi niesławna Rada Banitów, która spośród siebie jednego, samozwańczo tytułującego się Wielkim Renegatem, wybiera, co by im w knuciu i spiskach przewodził. W Radzie nieparzysta ich liczba zasiada, by zawsze w sporze czyjś głos szalę przeważył.

Ahmad ibn Fadlan

"Risala"

Czcibor

Czcibor

Wielki Renegat Elekt / Banita

Wielki Renegat, pierwszy tego imienia, nawet jeśli to nie imię. Współzałożyciel ZBiRa i członek Rady Banitów.

Konspirator weteran. Student Prawa.

Na przekór licznym losu przeciwnościom, dzielnie wyrąbał sobie Czcibor miejsce w ponurych trzewiach historii. Zwyczaj miał ciąć pierwej językiem, lecz gdy trzeba było i toporem gotów był negocjacje prowadzić. Doszedł do biegłości w prawach ludów mniej lub bardziej prymitywnych, a z wiedzy owej czerpał często, przedkładając sprawiedliwość nad własne korzyści materialne, których rzecz jasna również nie zaniedbywał. Powiadają, że nikt tak sprawnie grzywien liczyć nie potrafił.”

Nestor

"Powieść minionych lat"

Honor był mu słowem szczególnie niemiłym. Wiele zgryzot i bólu zarówno swym wrogom jak i dobroczyńcom wyrządził, nie bacząc na to ile dobrego im zawdzięczał. Wszetecznik, awanturnik i wichrzyciel jakich mało. Mówią, że pakt ze Złym podpisał, przez co posiadł szczególny dar kwiecistej wymowy i rączej konwersacji. Cóż mu jednak z tego, skoro duszę swą zatracił?”

Adam z Bremy

"Descriptio insularum aquilonis"

Gniewomir

Gniewomir

Aparatczyk / Banita

Współzałożyciel ZBiRa i członek Rady Banitów.

Maestro di Fotografia

„Człek to prawy i spokojem ponad miarę wszelką słynący. On to zwykł w obronie pomawianych i ciemiężonych stawać, pieniaczy zaś od przemocy odwodzić. Artysta to ponad miarę wszelką uzdolniony; to rycinę sporządzi taką, że jako żywy obraz się staje, to dźwiękiem niezwykłym umysł słuchaczy oczyści i ukojenie nań ześle. Zawsze pomocą służący, poczciwy i dobry duch zgrai.”

Gall Anonim

"Kronika polska"

„Ten to mieniąc się przyjacielem wyzułby ufnego człeka z koszuli ostatniej. Łakomstwo i trunków przesyt ściągnęły na niego karę zasłużoną i wszystko co do ust swych włoży smak ma ziemi i kamieni. Powiadają też, że z ciemnymi mocami w konszachty wszedł i dar młodości wiecznej otrzymał. Fałsz jego drugim mianem i głupi ten, kto ufność dałby jego słowu.”

Thietmar z Merseburga

"Kronika Thietmara"

Ivarr

Ivarr

Ideolog / Banita

Współzałożyciel ZBiRa i członek Rady Banitów.

Kiedyś czarownica zmieniła go w traszkę, ale już czuje się lepiej.

Zdolny i pracowity, w teoriach wszelakich biegły. Życia większość nad księgami spędził, mądrości w historii szukając. Ten to wielkich wodzów czytując sam ich wiedzę posiadł. Przemyślny to człek, sprawny w sztuce dyplomacji, co wśród jego krajan nie jest rzeczą powszechną. Pierwej pomyśli, niźli uczyni. Nad walkę zawsze skuteczną intrygę przedkładał, wiele zysku zarówno sobie, jak i przyjaciołom swoim przysparzając.”

Saxo Gramatyk

"Gesta Donorum"

„Wichrzyciel o wielu licach, skryty i sporów łakomy. Od walki tchórzliwie stronił, innych zaś chętnie na polu marsowym cierpiących widział. Nieszczęściami cudzymi serce raduje. Łotr to i szubrawiec, który noce całe trawi knując przeciw wszystkiemu co żywe. Spiski jeno zawiązuje i kłam zadaje wszystkiemu co prawe. Nie masz li na świecie wartości, na którą by nie plwał. Na same sługi Pana śmiał ongiś rękę podnieść, na obrazę boską to czyniąc.”

Adam z Bremy

"Descriptio insularum aquilonis"

Jarogniew

Jarogniew

Mag Juczny / Banita

Współzałożyciel ZBiRa i członek niesławnej Rady Banitów. Honorowy oboźny.

Kiedyś czarownica zamieniła go w traszkę i jeszcze nie wydobrzał.

Mąż to zdolny i pracowity. organizator wybitny, oczytany, a i w naukach biegły. Chromym uczyniła go młodzieńcza brawura, której to z czasem na rzecz roztropności się wyzbył.  Ograniczoną zwinność ciała przebiegłością umysłu nadrabia. Twarz jego pomimo młodego wieku zdobią już bruzdy doświadczenia, oczy zaś są odbiciem wielkiej jego mądrości. Pomocy nikomu nie odmówi, a i rozweselić każdego potrafi swym celnym dowcipem.”

Nestor

"Powieść minionych lat"

„Nigdy nie syty łask, zaszczytów i wyróżnień, źródłem wielu nieszczęść samym będąc. Co dotknął namiotu – ten pleśniał; gdzie dziecko pogłaskał – kołtuny mu na głowie zostawiał; którą białogłowę wzrokiem zmierzył – jałowe jej łono czynił. Ze szlachetniejszymi od siebie swarzył się często, słabszych zaś napastował. Mikstur i dekoktów wszelakich srodze w młodym wieku nadużywał, to i prędko gładkość, zdrowie i urodę swą zatracił.”

Ibrahim ibn Jakub

"Księga dróg i królestw"

Leifr

Leifr

Władca Bobrów / Banita

Współzałożyciel ZBiRa i członek Rady Banitów.

Weteran wojen bobrzych.

„Mąż to prawy i roztropny, wszędzie dobra przyjaciół swych upatrujący. Niesłusznie na skutek spisku mianem zdrajcy okrzyknięty, na Północ się udał, gdzie czynami swoimi owym pomówieniom kłam zadał. On to późniejszym swym towarzyszom oczy otworzył i prawdę pokazał. Wojownik to znamienity, który nieraz swym straszliwym toporem losy bitwy zmieniał, zamęt we wrogich szeregach czyniąc. Wiedzę o zwyczajach ludów ościennych ma wielką, i wielu spośród nich ma zaszczyt mienić się jego przyjaciółmi. On zaś ostrożny jest w szafowaniu tym słowem i po czynach człeka zwykł osądzać.”

Ari Thorgilsson

"Konungabok"

„Pierwszy to z tych, co rękę swą na ojca podniósł. Łotr plugawy i rozsadnik, do zdrady innych nakłaniający. Pod pozorem przyjaźni zysku jeno dla siebie cudzym kosztem upatruje. Chytry i wyrachowany, nieraz dla osiągnięcia swych celów do przemocy się uciekał. Powiadają, że na ścieżkę nieprawości sprowadziła go nieszczęśliwa miłość. Chutliwy i podejrzliwy, wszędzie spisek węszy, gdyż świadom jest, że czekać go musi, za występne czyny, zasłużona i okrutna kara.”

Wilhelm z Jumieges

"Gesta Normannorum Ducum"

Łotry

Szeregi ich z Łotrów się składają, którzy, zadość czyniąc swemu mianu, szkodzą i szydzą, za nic mając ludzi oraz bogów, jakim powinni służyć.”

Ahmad ibn Fadlan

"Risala"

Bartłomiej

Bartłomiej

Kowal

 

„Powiadają, że człek to prawy, roztropny i sprawiedliwy, a w goszczeniu przyjaciół swych niezrównany. Wierny to Sługa Boży, który przez rany Krystusa własną duszę do zbawienia wiedzie, dobra nikomu nie skąpiąc.”

Gall Anonim

"Kronika polska"

„Treściwego nic o nim wiele powiedzieć nie można bo i mało o nim informacji dotarło do naszych uszu. Mimo wszystko, cóż dobrego rzecz można o człowieku, który do takiej bezecnej kompanii przystał?”

Thietmar z Merseburga

"Kronika Thietmara"

Mścisław

Mścisław

Woj / Bartnik / TW Leśnik

„Mąż to małomówny, silny, roztropny i z uczciwości znany. Przyjaciel niezastąpiony, a i żadna niewiasta by mu cnoty nie odmówiła. W walce nieustraszony, w tańcach niezrównany. Kniaziów srogich z tronów strącał, niby dzieci z zydli, miejsce ich bez wahania zajmując. Chamem go za to zwały owe robaki bezsilne… Powiadają, że mowę zwierząt pojął, a spośród ich wielkiej liczby pszczoły szczególnie umiłował. Podobno po zmierzchu skórę niedźwiedzia przyjmuje i pod jego postacią puszczy dogląda.”

Nestor

"Powieść minionych lat"

„Za młodu zwinny i żwawy, z wiekiem zmarkotniał i w melancholii się pogrążył, czasy zamierzchłe rozpamiętując. Niegdyś chanom jurty palił i trony spod siedzenia skradał, teraz ciężko go od stołu z jadłem ruszyć. Ciała nabrał, w pijatyce był się rozmiłował. Głupcy powiadają, że zwierząt postaci przyjmować po zmierzchu potrafi, dzików lub niedźwiedzi. Ja tam myślę, że miodu to zasługa, bo znany on z nieumiarkowania, to i nieraz jak ten niedźwiedź, raz na dwóch, raz na czterech łapach, warcząc niczym dziki zwierz, do legowiska wraca.”

Ibrahim ibn Jakub

"Księga dróg i królestw"

Szkodniki

Adeptów w sztuce zła Szkodnikami nazywają, bowiem ich pierwszym zadaniem jest innym szkodzić. Dusze to często młode i niedoświadczone, które nie wiedzą jeszcze co je czeka. Niech Bóg Miłosierny się nad nimi zlituje i, od zła zwróciwszy, na dobrą drogę poprowadzi.”

Ahmad ibn Fadlan

"Risala"

Freydis

Freydis

Walkiria / Szkodnik

 

„Milczą o niej niemal wszystkie kroniki i jedynie wzmianki sporadyczne znaleźć gdzieniegdzie można. Gdzieś czytałem, że odważna to dziewucha, gdzie indziej zaś pisali, że pomocna i roztropna. Nie wiem ile w tym prawdy, szukać muszę dalej.”

Ari Thorgilsson

"Konungabok"

„Treściwego nic o niej powiedzieć nie można, poza jednym pewnym – piekło jej przeznaczone, bo to jedyny kierunek dla członka tej wszetecznej zgrai. Gdy dotkną jej ciała płomienie piekielne, wtedy opamiętanie odnajdzie, ale wątpię, aby wówczas dało to cokolwiek…”

Wilhelm z Jumieges

"Gesta Normannorum Ducum"

Izbor

Izbor

Wojownik / Szkodnik

 

„Człek to pogodny i z roztropności znany, choć nawet jemu takie dni się zdarzają, że lepiej się doń bez kija nie zbliżać. Do kłótni nie jest skory, pychą się nie unosi. Pracowity on i odważny. Mówi się, że wiele szkód wrogom zgrai przysporzy, a i rychło za obecną postawę nagrodzony będzie, jeżeli zapał obecny uda mu się utrzymać.”

Nestor

"Powieść minionych lat"

„Treściwego nic o nim powiedzieć nie można bo i mało o nim informacji dotarło do naszych uszu. Powiadają jednak, że mąż to markotny i do nauki niezbyt skory. W lesie zginąłby niechybnie, bo dzika ślady gotów z kuropatwą zmylić.”

Ibrahim ibn Jakub

"Księga dróg i królestw"

Snorri

Snorri

Wojownik / Szkodnik

 

„Mąż ów z dobrego usposobienia znany, pomocny, towarzyski i do swarów nieskory. W walce biegłości nabiera, zielarstwem i piwowarstwem się zajmuje, frukta wszelakie przyjaciołom gotując. Dobry to kompan i pożyteczny nabytek dla drużyny każdej.”

Saxo Gramatyk

"Gesta Donorum"

„Powiadają, iż człek ów w trunkach mocnych i ziołach zakazanych do tego stopnia się rozmiłował, że ze światem kontakt tracić począł. Rad uciechom ciało swe oddawać i do późnych godzin wylegiwać się na posłaniu. W kości grywa namiętnie, majątek przepuścił, lecz nic to dla niego, teraz duszę stracić gotów…”

Adam z Bremy

"Descriptio insularum aquilonis"

Thorstein

Thorstein

Szkodnik

 

„Człek to skryty i spokojny, lecz rzadko swe myśli przed resztą kompanów odkrywa. Mówią, że jego ręce życie ratować potrafią i przeznaczenie odwrócić zdolne. Dar to wielki, świadczący wyraźnie o bliskiej relacji, jaką mąż ten z siłami wyższymi utrzymuje.”

Ari Thorgilsson

"Konungabok"

„Cóż dobrego można rzec o człowieku, który takie sobie towarzystwo znalazł? Duszę na potępienie wystawił, ze zgrają awanturników i drani takich przestając.”

Wilhelm z Jumieges

"Gesta Normannorum Ducum"

Żywia

Żywia

Rzemieślnik / Szkodnik

 

„Choć o jej czynach milczą kroniki, słyszałem że radosna i pracowita to niewiasta. Czegóż więcej od białogłowy wymagać można? Powiadają, że ona to piękne krajki wytwarza, a nie narzekając przy tym wcale! Gdybym ja był młodszy ze czterdzieści wiosen…”

Nestor

"Powieść minionych lat"

“Będąc członkiem zgrai wszeteczników w niejednym bezeceństwie udział mieć musiała, choć wyszczególnić nic nie zdołałem. Nawet jeśli z własnej woli tam się nie znalazła, dusza jej, tak czysta z początku, zepsuciu ulec musiała, niczym mięso wieprzowe, przez kniazia nieuważnego zaprzepaszczone.”

Ibrahim ibn Jakub

"Księga dróg i królestw"

Weterani

Wielu się przewinęło wśród nich przez cały ten czas. Wielu imion historia nie zapamiętała, jednak kilku niegodziwców warto wymienić, nie dla ich chwały, lecz ku przestrodze innym...”

Ahmad ibn Fadlan

"Risala"

Wojmir

Wojmir

Stara Sitwa / Banita

Współzałożyciel ZBiRa.

Weteran rekonstrukcji, podziemnej konspiracji i walki ze Złem pod każdą postacią.

„Mąż to dzielny i w bojach nieustraszony, przyjaciel niezastąpiony, uczony w księgach i prawach ludów o różnym stopniu prymitywizmu i zezwierzęcenia. W słowach oszczędny, w czynach stanowczy, w gniewie niepohamowany. Licha zaś jego postura skrywa duszę wielkiego wojownika. Doświadczony woj i wyśmienity strateg. Wszystko ma on, za wyjątkiem jednego – czasu…”

Gall Anonim

"Kronika polska"

„Powiadają, a ja nie mam podstaw aby wątpić, że on to oprawcom Zbawiciela młot i gwoździe zapasowe w pogotowiu trzymał. Aby ludom poczciwym wdać się we znaki uczył się ich praw i do biegłości doszedł w nich wielkiej. Nie dla ich dobra jednak, lecz by im zgubę przynieść. Dla przyjaciół swych równie nikczemny, jak i dla wrogów. Mizerna postura i ruda broda niechybnie dowodzą, że z nieczystych mocy zrodzon ten pomiot.”

Thietmar z Merseburga

"Kronika Thietmara"